در این متن، شاعر به قناعت و رضایت به آنچه داریم توصیه میکند و از وابستگی به خلق خدا نهی میکند، زیرا علاقهی مردم زودگذر است. همچنین تأکید میکند که تنها به خدا توکل کنیم.
مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی موجود در متن برای درک و تأمل نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
رباعی ۴۷۱ - آنرا که به ضاعت قناعت باشد
هرگونه که خورد و خفت و طاعت باشد ۱
زنهار تولا مکن الا به خدای
کاین رغبت خلق نیم ساعت باشد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.