شاعر در این ابیات از درد و رنج درونی خود سخن میگوید و اشکهایش را به خون تشبیه میکند. او بیان میکند که دلش درد را تحمل میکند و چشمهایش اشک میریزند.
محتوا شامل مضامین عاطفی عمیق و غمانگیز است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامناسب باشد. درک این مفاهیم نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
رباعی ۴۶۰ - آبی که از این دیده چو خون میریزد
خونیست بیا ببین که چون میریزد ۱
پیداست که خون من چه برداشت کند
دل میخورد و دیده برون میریزد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.