در این متن، شخصی به نام حسن که دارای صفات نیکوست، به خانهای وارد میشود و از حال دل صاحب خانه میپرسد. صاحب خانه با ناراحتی و اندوه، از وضعیت خانه میگوید که پر از خون است و از حسن میخواهد دامن خود را بالا بکشد تا آلوده نشود.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به صحنهای پر از خون میتواند برای سنین پایین نامناسب باشد.
رباعی ۴۵۲ - یاری که به حسن از صفت افزونست
در خانه درآمد که دل تو چونست ۱
او دامن خود کشان و دل میگفتش
دامن برکش که خانهٔ پرخونست ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.