شاعر بیان میکند که هر صورتی که بهتر از معشوقش باشد، متعلق به او نیست. او توصیه میکند که تمام صورتها را از دل بزداییم تا به صورت بیصورت (حقیقت یا معشوق حقیقی) دست یابیم.
مفاهیم عرفانی و انتزاعی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق از ادبیات غنایی و تمثیلهای عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۴۴۸ - هر صورت کاید به از او امکان هست
چون بهتر از آن هست نه معشوق منست ۱
صورتها را همه بران از دل خویش
تا صورت بیصورت آید در دست ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.