در این متن، شاعر از دلبر مستی سخن میگوید که هر روز با ساغری پرفتنه و پرشور ظاهر میشود. شاعر درگیر دوگانگی است که اگر قرابهٔ عقل را بشکند یا نه، و در نهایت نمیداند چگونه از دست او رها شود.
محتوا شامل مفاهیم عشق، مستی، و تعارض بین عقل و احساس است که برای درک بهتر به بلوغ فکری و عاطفی نیاز دارد. این موضوعات ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب یا نامفهوم باشد.
رباعی ۴۴۴ - هر روز به نو برآید آن دلبر مست
با ساغر پرفتنهٔ پرشور بدست ۱
گر بستانم قرابهٔ عقل شکست
ور نستانم ندانم از دستش رست ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.