در این متن، شاعر بیان میکند که هر ذرهای در هوا و دشت، مانند او دیوانه و سرگشته است. برخی ذرات شاد و برخی غمگین هستند، اما خورشید همچنان سرگشته و بیهمتاست.
متن دارای مفاهیم عرفانی و شاعرانه است که ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان میتوانند از آن لذت ببرند و آن را تحلیل کنند.
رباعی ۴۴۲ - هر ذره که در هوا و در هامونست
نیکو نگرش که همچو ما مجنونست ۱
هر ذره اگر خوش است اگر محزونست
سرگشته خورشید خوش بیچونست ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.