متن بیان میکند که هر ذرهای مانند گرسنهای بر سر سفرهٔ الهی است. اگرچه ممکن است به نظر برسد که خلقان در حال غوغا هستند، اما این سفره (نعمتهای الهی) همیشه برپاست و با وجود مصرفشدن، هرگز کاهش نمییابد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان قابلدرک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند «خوان ازل» و «خلقان غوغا» نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۴۴۰ - هر ذره که چون گرسنه بر خوان خداست
گر تا باید خورند اینخوان برپاست ۱
بر خوان ازل گرچه ز خلقان غوغاست
خوردند و خوردند کم نشد خوان برجاست ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.