شاعر در این متن بیان میکند که بودن با تو برایش آرامشبخش است و بدون تو زندگی برایش دشوار میشود. او از این وضعیت سرگردان است، اما معتقد است که این درد بیدرمان نیست.
این متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیقتر از شعر کلاسیک فارسی معمولاً به سنین نوجوانی و بالاتر نیاز دارد.
رباعی ۴۲۹ - نی با تو دمی نشستنم سامانست
نی بیتو دمی زیستنم امکانست ۱
اندیشه در این واقعه سرگردانست
این واقعه نیست درد بیدرمانست ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.