خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن بیان میکند که نمیتوان برخی چیزها را محدود یا کنترل کرد، مانند عشق و احساسات. با استفاده از استعارههایی مانند زنجیر و زلف، شاعر تاکید میکند که عشق و دلبستگی را نمیتوان در قید و بند نگه داشت.
متن شامل مفاهیم عمیق عاطفی و استعارههای ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. درک کامل آن نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد.
رباعی ۴۰۳ - ما را بدم پیر نگه نتوان داشت
ما را بدم پیر نگه نتوان داشت
در خانهٔ دلگبر نگه نتوان داشت ۱
آنرا که سر زلف چو زنجیر بود
در خانه به زنجیر نگه نتوان داشت ۲
در خانهٔ دلگبر نگه نتوان داشت ۱
آنرا که سر زلف چو زنجیر بود
در خانه به زنجیر نگه نتوان داشت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۰۲ - ما را به جز این زبان زبانی دگر است
گوهر بعدی:رباعی ۴۰۴ - ما عاشق عشقیم که عشق است نجات
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.