خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از دردها و رنج‌های خود می‌گوید و در پاسخ به کسانی که دلیل ناله‌ها و رنج‌هایش را می‌پرسند، اشاره می‌کند که اگر زیبایی معشوق را ببینند، دلیل رنج‌هایش را خواهند فهمید.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۴۰۰ - گویند مرا که این همه درد چراست
گویند مرا که این همه درد چراست
وین نعره و آواز و رخ زرد چراست ۱
گویم که چنین مگو که اینکار خطاست
رو روی مهش ببین و مشکل برخاست ۲
وین نعره و آواز و رخ زرد چراست ۱
گویم که چنین مگو که اینکار خطاست
رو روی مهش ببین و مشکل برخاست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۹۹ - گویند که عشق عاقبت تسکین است
گوهر بعدی:رباعی ۴۰۱ - لطف تو جهانی و قرانی افراشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
