در این متن، شاعر از باغی سخن میگوید که نه زحمت نزهت دارد و نه صدای زاغ. در عوض، در دل او رنگرزی صباغ است که در پر هر زاغ، صد باغ را خلق میکند. این متن به زیباییهای درونی و قدرت تخیل اشاره دارد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و شاعرانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادها نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۳۹۷ - گویند بیا به باغ کانجا لاغ است
نی زحمت نزهت و نه بانگ زاغ است ۱
اندر دل من رنگرز صباغست
کاندر پر هر زاغ از او صد باغ است ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.