خلاصه و ردهبندی سنی
15+
در این متن، شاعر از دلبستگی و تغییر رویهٔ معشوق سخن میگوید. ابتدا اشاره میکند که دل معشوق به سمت دیگری گرایش یافته و از او دور شده است. سپس، وقتی معشوق با عذرخواهی بازمیگردد، شاعر متوجه میشود که او در واقع از بودن در کنارش احساس ناخوشایندی دارد.
مفاهیم عاشقانه و احساسی موجود در متن برای نوجوانان و بزرگسالان قابلدرک است و نیاز به درک نسبی از روابط عاطفی دارد.
رباعی ۳۹۰ - گفتند که دل دگر هوائی میپخت
گفتند که دل دگر هوائی میپخت
از ما بشد و هوای جائی میپخت ۱
تا باز آمد به عذر دیدم ز دمش
کانجا ز برای من ابائی میپخت ۲
از ما بشد و هوای جائی میپخت ۱
تا باز آمد به عذر دیدم ز دمش
کانجا ز برای من ابائی میپخت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۸۹ - گفتم که بیا بچشم من درنگریست
گوهر بعدی:رباعی ۳۹۱ - گفتم که دلم آلت و انگاز مست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.