شاعر در این ابیات از عشق و دلبستگی به معشوق سخن میگوید و از ناصحی که او را نصیحت میکند، میخواهد که اگر درد عشق را چشیده بود، چنین سخن نمیگفت.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی است که درک آنها به بلوغ عاطفی نیاز دارد و برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.
رباعی ۳۷۱ - گر باد بر آن زلف پریشان زندت
مه طال بقا از بن دندان زندت ۱
ای ناصح من ز خود برآئی و ز نصح
گر زانچه دلم چشیده بر جان زندت ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.