این شعر بیانگر عشق و شوریدگی دل است که در هر جا حضور عشق را احساس میکند و مانند شبی است که پایان روز را در بر گرفته است. شاعر از عشق به عنوان معلمی یاد میکند که به دل آموزش میدهد و در هر قدم صورت عشق را میبیند.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیقتر این شعر نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از ادبیات و عرفان دارد.
رباعی ۳۵۲ - شاگرد توست دل که عشق آموز است
مانندهٔ شب گرفته پای روز است ۱
هرجا که روم صورت عشق است بپیش
زیرا روغن در پی روغن سوز است ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.