خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن بیانگر غرور و ثروت فراوان شاعر است که خود را برتر از دیگران می‌داند و از دارایی‌های بی‌شمار خود سخن می‌گوید. همچنین، اشاره‌ای به قدرت و حمایت حاکم (شهریار) دارد که از او پشتیبانی می‌کند.

این متن حاوی مفاهیم پیچیده‌ای مانند غرور، ثروت، و قدرت است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و اصطلاحات قدیمی ممکن است برای این گروه سنی دشوار باشد.

مشاهده کامل

غزل ۳۵۷ - چو آن کان کرم ما را شکار است

چو آن کانِ کَرَم ما را شکار است
به هَر دَم هدیه ما را دَه هزار است ۱

که ما را نَردبانْ زَرّین و سیمین
نَهَد چون قَصدِ ما بر بامِ یار است ۲

بَلا دُرّی‌ست در عالَمْ نَهانی
که بر ما گنج و بر بیگانهْ مار است ۳

به پیشِ ما خَزینه‌یْ سیم مَشْمُر
که ما را زَرّ و سیمِ بی‌شمار است ۴

زِ پروانه اگر این اِفْتِرا بود
دوصد چندین زِ دَستِ شهریار است ۵
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

پرسش و پاسخ درباره‌ی این گوهر

هنوز پرسشی درباره‌ی این گوهر نیست.

گوهر قبلی:غزل ۳۵۶ - تو را در دلبری دستی تمام است
گوهر بعدی:غزل ۳۵۸ - نگار خوب شکربار چون است؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.