این متن بیانگر غرور و ثروت فراوان شاعر است که خود را برتر از دیگران میداند و از داراییهای بیشمار خود سخن میگوید. همچنین، اشارهای به قدرت و حمایت حاکم (شهریار) دارد که از او پشتیبانی میکند.
این متن حاوی مفاهیم پیچیدهای مانند غرور، ثروت، و قدرت است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و اصطلاحات قدیمی ممکن است برای این گروه سنی دشوار باشد.
غزل ۳۵۷ - چو آن کان کرم ما را شکار است
به هَر دَم هدیه ما را دَه هزار است ۱
که ما را نَردبانْ زَرّین و سیمین
نَهَد چون قَصدِ ما بر بامِ یار است ۲
بَلا دُرّیست در عالَمْ نَهانی
که بر ما گنج و بر بیگانهْ مار است ۳
به پیشِ ما خَزینهیْ سیم مَشْمُر
که ما را زَرّ و سیمِ بیشمار است ۴
زِ پروانه اگر این اِفْتِرا بود
دوصد چندین زِ دَستِ شهریار است ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.