متن به زیبایی خاک سرسبز و زنده اشاره میکند که با آتش همراه است، به ویژه خاکی که هوشیار و گویاست. این خاک از آرایشگر خود بیخبر است و خوشحال است که از آنچه باعث هوشیاریاش شده، آگاهی ندارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن ممکن است برای سنین پایین دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۳۴۵ - سرسبز بود خاک که آتش یار است
خاصه خاکی که ناطق و بیدار است ۱
این خاک ز مشاطهٔ خود بیخبر است
خوش بیخبر است از آنکه زو هشیار است ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.