شاعر از دلتنگی و دوری از معشوق مینالد و دیدار او را تنها درمان خود میداند. او بیان میکند که دنیا بدون حضور معشوق برایش مانند زندان است و آرزو میکند هیچکس درد هجران و غم عشق را تجربه نکند.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از زبان ادبی و کهن ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
رباعی ۳۲۱ - دلتنگم و دیدار تو درمان منست
بیرنگ رخت زمانه زندان منست ۱
بر هیچ دلی مباد و بر هیچ تنی
آنچ از غم هجران تو بر جان منست ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.