در این متن، شاعر از عشق و دلدادگی به معشوق سخن میگوید و بیان میکند که در وصال او، گل خندان است و در هجرش، دل و ایمانش را از دست میدهد. همچنین، او و دلش درگیر جنگ بر سر مالکیت معشوق هستند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۳۱۸ - در وصل جمالش گل خندان منست
در هجر خیالش دل و ایمان منست ۱
دل با من ومن با دل ازو درجنگیم
هریک گوئیم که آن صنم آن منست ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.