در این متن، مرگ به عنوان بخشی از حیات و فرآیندی طبیعی برای افرادی که دادگر و دیندار هستند، توصیف شده است. مرگ نه به عنوان جفا و کینه، بلکه به عنوان لقاء (ملاقات با حق) معرفی میشود. همچنین اشاره شده است که برخی افراد با وجود زنده بودن، به لحاظ معنوی مردهاند.
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در متن برای درک و تحلیل، نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل میگیرد.
رباعی ۳۱۴ - در مرگ حیات اهل داد و دین است
وز مرگ روان پاک را تمکین است ۱
آن مرگ لقاست نی جفا و کین است
نامرده همی میرد و مرگش این است ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.