در این متن، شاعر توصیف میکند که در خواب دیشب، فردی با چهرهای روشن و لبهایی شیرین را دیده است. این تصویر بهگونهای توصیف شده که گویی شکر بر گلهای ترک جوشیده یا گلهای تر و تازه در شکرستان روییدهاند.
این متن یک شعر عاشقانه و توصیفی است که هیچ محتوای نامناسب یا پیچیدهای برای کودکان ندارد، اما درک زیباییشناسی و احساسی آن ممکن است برای مخاطبان بالای 12 سال مناسبتر باشد.
رباعی ۳۰۲ - در خواب مهی دوش روانم دیده است
با روی و لبی که روشنی دیده است ۱
یا بر گل ترکان شکر جوشیده است
یا بر شکرستان گل تر روئیده است ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.