این متن به توصیف جایگاه والای یک وجود مقدس (احتمالاً خدا یا معشوق) در زندگی گوینده میپردازد و او را منشاء همه زیباییها، عبادات و مناسبتهای مذهبی مانند عید رمضان و شب قدر میداند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و مذهبی نسبتاً عمیق است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با مضامین عرفانی دارد.
رباعی ۲۹۷ - خورشید و ستارگان و بدرما اوست
بستان و سرای و صحن و صدر ما اوست ۱
هم قبله و هم روزه و صبر ما اوست
عید رمضان و شب قدر ما اوست ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.