متن به صورت پرسشوپاسخ شاعرانه بیان میشود که در آن گوینده از مخاطب میپرسد آیا مشکلش ترشی (ناراحتی) است یا ناتوانی در تشخیص شیرینی (خوشی)، یا عدم آگاهی از کار درست یا بیفایده بودن تلاشهایش.
متن دارای مفاهیم انتزاعی و فلسفی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار میباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و کنایههای ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۲۸۹ - چونی که ترش مگر شکربارت نیست
یا هست شکر ولی خریدارت نیست ۱
یا کار نمیدانی و سرگشته شدی
یا میدانی ز کاسدی کارت نیست ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.