شاعر از عشق و فداکاری در راه آن سخن میگوید و بیان میکند که عاشق حاضر است جان خود را فدا کند، چرا که معشوق پیش از این خون او را نوشیده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و ممکن است نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از ادبیات عرفانی داشته باشد.
رباعی ۲۸۰ - جانی که شراب عشق ز آن سو خورده است
وز شیره و باغ آن نکورو خوردهاست ۱
آن باغ گلوی جان بگیرد گوید
خونش ریزم که خون ما او خورده است ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.