خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن درباره توبه و ندامت است که با وجود پشیمانی، همچنان درگیر گناه می‌شود و به رفتار گذشته خود بازمی‌گردد. شاعر از تشبیهاتی مانند آهن و زلف برای بیان این موضوع استفاده کرده است.
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در متن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعاره‌های به‌کاررفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند.
رباعی ۲۷۱ - توبه که دل خویش چو آهن کرده است
توبه که دل خویش چو آهن کرده است
در کشتن بنده چشم روشن کرده است ۱
چون زلف تو هرچند شکن در شکنست
با توبه همان کند که با من کرده است ۲
در کشتن بنده چشم روشن کرده است ۱
چون زلف تو هرچند شکن در شکنست
با توبه همان کند که با من کرده است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۷۰ - توبه کردم که تا جانم برجاست
گوهر بعدی:رباعی ۲۷۲ - تو سیر شدی من نشدم درمان چیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
