خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر در این متن بیان میکند که در دلش تصویر یک پریوار (زیبا و جذاب) نقش بسته است و از شادی بیحد خود میگوید. او تأکید میکند که جز شاد زیستن را نمیشناسد، هرچند گاهی غم را احساس میکند اما ماهیت آن را درک نمیکند.
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیقتر از احساسات شادی و غم نیاز به تجربهٔ عاطفی بیشتری دارد که معمولاً در نوجوانی و بزرگسالی شکل میگیرد.
رباعی ۲۶۲ - تا در دل من صورت آن رشک پریست
تا در دل من صورت آن رشک پریست
دلشاد چو من در همهٔ عالم کیست ۱
والله که به جز شاد نمیدانم زیست
غم میشنوم ولی نمیدانم چیست ۲
دلشاد چو من در همهٔ عالم کیست ۱
والله که به جز شاد نمیدانم زیست
غم میشنوم ولی نمیدانم چیست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۶۱ - تا حاصل دردم سبب درمان گشت
گوهر بعدی:رباعی ۲۶۳ - تا تن نبری دور زمانم کشته است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.