خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
متن بیانگر لذت بردن از موسیقی و نواهای جگرسوز، به ویژه در شب تا رسیدن به صبح است. شاعر از مطرب می‌خواهد که چنگ و نای را تا سحر بنوازد تا روز خوشی فرا رسد.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و استفاده از اصطلاحات شعر کلاسیک است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شب و سحر می‌تواند برای مخاطبان با سن بالاتر جذابیت بیشتری داشته باشد.
رباعی ۲۳۲ - با عشق کلاه بر کمر دوز خوش است
با عشق کلاه بر کمر دوز خوش است
با نالهٔ سرنای جگرسوز خوش است ۱
ای مطرب چنگ و نای را تا بسحر
بنواز بر این صفت که تا روز خوش است ۲
با نالهٔ سرنای جگرسوز خوش است ۱
ای مطرب چنگ و نای را تا بسحر
بنواز بر این صفت که تا روز خوش است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۳۱ - تا شب میگو که روز ما را شب نیست
گوهر بعدی:رباعی ۲۳۳ - با عشق نشین که گوهر کان تو است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
