خلاصه و ردهبندی سنی
12+
شاعر از شب پرسید که چرا زودگذر است، اگر قرار است به ماه ایمان داشته باشد. شب در پاسخ گفت که تقصیری ندارد، زیرا عشق بیپایان است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان زیر 12 سال قابل درک نباشد، اما برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.
رباعی ۲۳۰ - با شب گفتم گر به مهت ایمانست
با شب گفتم گر به مهت ایمانست
این زود گذشتن تو از نقصانست ۱
شب روی به من کرد و چنین عذری گفت
ما را چه گنه چو عشق بیپایانست ۲
این زود گذشتن تو از نقصانست ۱
شب روی به من کرد و چنین عذری گفت
ما را چه گنه چو عشق بیپایانست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۲۹ - با شاه هر آنکسی که در خرگاهست
گوهر بعدی:رباعی ۲۳۱ - تا شب میگو که روز ما را شب نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.