خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از گفتگوی درونی خود با دلش می‌گوید. دل معتقد است که معشوقه‌اش ترشرو است، اما شاعر شکرشکن است. در نهایت، دل این موضوع را افسانه می‌داند و شاعر کنجکاو است که چگونه شکر می‌تواند ترش باشد.
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و فلسفی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و کنایه‌های شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۲۲۵ - با دل گفتم که دل از او جیحونست
با دل گفتم که دل از او جیحونست
دلبر ترش است و با تو دیگر گونست ۱
خندید دلم گفت که این افسونست
آخر شکر ترش ببینم چونست ۲
دلبر ترش است و با تو دیگر گونست ۱
خندید دلم گفت که این افسونست
آخر شکر ترش ببینم چونست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۲۴ - با دشمن تو چو یار بسیار نشست
گوهر بعدی:رباعی ۲۲۶ - باران به سر گرم دلی بر میریخت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
