خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت‌ها از عشق و علاقه‌ی شدید خود به معشوق سخن می‌گوید و از رنجی که در راه رسیدن به او متحمل شده است. او معشوق را مانند صدف و گوهری گران‌بها توصیف می‌کند و از بیم آنکه مبادا راه به رویش بسته شود، اظهار نگرانی می‌کند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه‌ی عمیق و استفاده از استعاره‌های ادبی است که درک آن‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، این نوع اشعار معمولاً برای سنین بالاتر که با ادبیات و احساسات پیچیده‌تر آشنا هستند، مناسب‌تر است.
رباعی ۲۱۹ - ای هرچه صدف بستهٔ دریای لبت
ای هرچه صدف بستهٔ دریای لبت
وی هرچه گهر فتاده در پای لبت ۱
از راهزنان رسیده جانم تا لب
گر ره ندهی وای من و وای لبت ۲
وی هرچه گهر فتاده در پای لبت ۱
از راهزنان رسیده جانم تا لب
گر ره ندهی وای من و وای لبت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۱۸ - ای هر بیدار با خبرهای تو خفت
گوهر بعدی:رباعی ۲۲۰ - ای همچو خر و گاو که و جو طلبت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
