خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری است که در آن شاعر از همراهی و امیدواری یک همدم درونی سخن می‌گوید که تا آخرین لحظه‌های زندگی به انسان امید و عشق می‌بخشد.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژه‌ها و استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۲۱۷ - این همدم اندرون که دم میدهدت
این همدم اندرون که دم میدهدت
امید رسیدن به حرم میدهدت ۱
تو تا دم آخرین دم او میخور
کان عشوه نباشد ز کرم میدهدت ۲
امید رسیدن به حرم میدهدت ۱
تو تا دم آخرین دم او میخور
کان عشوه نباشد ز کرم میدهدت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۱۶ - این نعره عاشقان ز شمع طرب است
گوهر بعدی:رباعی ۲۱۸ - ای هر بیدار با خبرهای تو خفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
