خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به توصیف گرمابه‌ای می‌پردازد که به عنوان خانه دیوان و محل اختفای شیطان و پری‌چهره‌ها توصیف شده است. همچنین اشاره می‌کند که در این مکان، مرز بین کفر و ایمان مبهم است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین استفاده از واژه‌هایی مانند 'شیطان' و 'کفر' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۲۱۳ - این گرمابه که خانهٔ دیوانست
این گرمابه که خانهٔ دیوانست
خلوتگه و آرامگه شیطانست ۱
دروی پریی، پری رخی پنهانست
پس کفر یقین کمینگه ایمانست ۲
خلوتگه و آرامگه شیطانست ۱
دروی پریی، پری رخی پنهانست
پس کفر یقین کمینگه ایمانست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۲۱۲ - این فصل بهار نیست فصلی دگر است
گوهر بعدی:رباعی ۲۱۴ - این مستی من ز بادهٔ حمرا نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
