این متن به ناتوانی عقل در برابر عشق و حقیقت اشاره دارد و بیان میکند که در برابر نور آفتاب، هیچ چراغی قابل مشاهده نیست. همچنین، تأکید دارد که در این مسیر، تنها رسوایی است که آشکار میشود.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد.
رباعی ۱۹۸ - ای عقل برو که عاقل اینجا نیست
گر موی شوی موی ترا گنجانیست ۱
روز آمد و روز هر چراغی که فروخت
در شعلهٔ آفتاب جز رسوا نیست ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.