شاعر در این متن به زیبایی و جذابیت معشوق خود اشاره میکند و از حسرت دیدار او وصف حال خود را بیان مینماید. او خود را عریان از همه صفات میداند تا بتواند در جوی خوش معشوق غوطهور شود.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژههایی مانند «عریان» و «برهنه» ممکن است نیاز به توضیح بیشتری برای گروههای سنی پایینتر داشته باشد.
رباعی ۱۸۵ - ای حسرت خوبان جهان روی خوشت
وی قبلهٔ زاهدان دو ابروی خوشت ۱
از جمله صفات خویش عریان گشتم
تا غوطه خورم برهنه در جوی خوشت ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.