این شعر عرفانی از مولانا بیانگر رابطهی عاشق و معشوق است و اشاره دارد که جستجوی حقیقت درون خود فرد است و نه در بیرون. شاعر خطاب به جان و دل میگوید که معشوق حقیقی درون خود آنهاست و تلاشهای بیرونی بیفایده است.
مفاهیم عمیق عرفانی و نیاز به درک فلسفی و ادبی برای فهم کامل متن، آن را برای مخاطبان نوجوان و بزرگسال مناسب میسازد. کودکان ممکن است در درک این مفاهیم مشکل داشته باشند.
رباعی ۱۸۳ - ای جان خبرت هست که جانان تو کیست
وی دل خبرت هست که مهمان تو کیست ۱
ای تن که بهر حیله رهی میجوئی
او میکشدت ببین که جویان تو کیست ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.