خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری است که در آن شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق خود با استفاده از استعاره‌هایی مانند آب حیات، ماه فلک و مهتاب سخن می‌گوید. همچنین، شاعر شب را به زلف معشوق و مهتاب را به تابش رخسار او تشبیه می‌کند.
این متن دارای مضامین عاشقانه و استعاره‌های ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق‌تر این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات و زیبایی‌شناسی شعر دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل می‌شود.
رباعی ۱۷۶ - ای آب حیات قطره از آب رخت
ای آب حیات قطره از آب رخت
وی ماه فلک یک اثر از تاب رخت ۱
گفتم که شب دراز خواهم مهتاب
آن شب شب زلف تست و مهتاب رخت ۲
وی ماه فلک یک اثر از تاب رخت ۱
گفتم که شب دراز خواهم مهتاب
آن شب شب زلف تست و مهتاب رخت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۵ - او پاک شده است و خام ار در حرم است
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۷ - ای آمده بامداد شوریده و مست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
