خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن بیان می‌کند که عشق ذاتاً نیکوکار است و هرگونه نقصی ناشی از طبیعت بد انسان است. همچنین، تفاوت بین شهوت و عشق را مورد تأکید قرار می‌دهد و اشاره می‌کند که فاصله زیادی بین این دو مفهوم وجود دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین، تفکیک بین عشق و شهوت ممکن است برای سنین پایین‌تر پیچیده باشد.
رباعی ۱۷۴ - انصاف بده که عشق نیکوکار است
انصاف بده که عشق نیکوکار است
زانست خلل که طبع بدکردار است ۱
تو شهوت خویش را لقب عشق نهی
از شعوت تا عشق ره بسیار است ۲
زانست خلل که طبع بدکردار است ۱
تو شهوت خویش را لقب عشق نهی
از شعوت تا عشق ره بسیار است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۳ - اندر سر ما همت کاری دگر است
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۵ - او پاک شده است و خام ار در حرم است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
