خلاصه و رده‌بندی سنی
14+
این متن بیان می‌کند که فردی که غمی دارد و می‌تواند آن را بیان کند، می‌تواند از شر آن رها شود. همچنین، به گل‌ای اشاره می‌کند که زیبایی‌اش فراتر از توصیف با رنگ و بو است.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۳۲ - آن را که غمی باشد و بتواند گفت
آن را که غمی باشد و بتواند گفت
گر از دل خود بگفت بتواند رفت ۱
این طرفه گلی نگر که ما را بشکفت
نه رنگ توان نمود و نه بوی نهفت ۲
گر از دل خود بگفت بتواند رفت ۱
این طرفه گلی نگر که ما را بشکفت
نه رنگ توان نمود و نه بوی نهفت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۱ - آن را که خدای چون تو یاری داده است
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۳ - آن روح که بسته بود در نقش صفات
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
