شاعر در این متن از سوزش درونی و احساس بیقراری در شب سخن میگوید و بیان میکند که در دنیای عشق، تفاوتهای شب و روز معنایی ندارد. او این حالت را شگفتانگیز توصیف میکند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. درک کامل آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
رباعی ۱۰۴ - شب گشت درین سینه چه سوز است عجب
میپندارم کاول روز است عجب ۱
در دیدهٔ عشق مینگنجد شب و روز
این دیدهٔ عشق دیده دوز است عجب ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.