خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این متن از سوزش درونی و احساس بیقراری در شب سخن میگوید و بیان میکند که در دنیای عشق، تفاوتهای شب و روز معنایی ندارد. او این حالت را شگفتانگیز توصیف میکند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. درک کامل آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
رباعی ۱۰۴ - شب گشت درین سینه چه سوز است عجب
شب گشت درین سینه چه سوز است عجب
میپندارم کاول روز است عجب ۱
در دیدهٔ عشق مینگنجد شب و روز
این دیدهٔ عشق دیده دوز است عجب ۲
میپندارم کاول روز است عجب ۱
در دیدهٔ عشق مینگنجد شب و روز
این دیدهٔ عشق دیده دوز است عجب ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۰۳ - شب گردم گرد شهر چون باد و چو آب
گوهر بعدی:رباعی ۱۰۵ - علمی که ترا گره گشاید بطلب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.