خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این بیتها از بیقراری و آشفتگی درونی خود سخن میگوید. خواب به چشمانش نمیآید، زیرا چشمهایش پر از اشک و آتش است. وقتی به دلش نگاه میکند، آن را مانند سیماب (جیوه) میبیند که بیقرار و متحرک است و وقتی به تنش نگاه میکند، آن را کاملاً خراب و ویران مییابد.
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و بیان احساسات پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
رباعی ۹۷ - خواب آمد و در چشم نبد موضع خواب
خواب آمد و در چشم نبد موضع خواب
زیرا ز تو چشم بود پرآتش و آب ۱
شد جانب دل دیدددلی چون سیماب
شد جانب تن دید خراب و چه خراب ۲
زیرا ز تو چشم بود پرآتش و آب ۱
شد جانب دل دیدددلی چون سیماب
شد جانب تن دید خراب و چه خراب ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۹۶ - حاجت نبود مستی ما را به شراب
گوهر بعدی:رباعی ۹۸ - دانیکه چه میگوید این بانگ رباب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.