متن از نواختن رباب و تأثیر روحبخش آن بر احیای دلهای سوخته سخن میگوید و سوداهای فرورفته در آب را به ماهیهایی تشبیه میکند که از آب برمیخیزند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند «سوداهای غرقهشده» و «ماهیکان برآمده از آب» برای مخاطبان کمسن ممکن است نامفهوم باشد.
رباعی ۸۰ - از بانگ سرافیل دمیده است رباب
تا زنده و تازه کرده دلهای کباب ۱
آن سوداها که غرقه گشتند و فنا
چون ماهیکان برآمدند از تک آب ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.