متن بیانگر این است که اگر عمر انسان به پایان برسد، خداوند عمر دیگری میدهد و عشق را به عنوان آب حیات معرفی میکند که هر قطره از آن دریایی از زندگی است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد.
رباعی ۶۲ - گر عمر بشد عمر دگر داد خدا
گر عمر فنا نماند نک عمر بقا ۱
عشق آب حیاتست در این آب درآ
هر قطره از این بحر حیاتست جدا ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.