خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر از اشک خود میخواهد که خاطرات زیبای گذشته مانند باغ و بهار و شبهای خوش را یادآوری کند و از بیادبیهای احتمالی چشمپوشی کند.
متن دارای مفاهیم عاطفی و غمگینانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۶ - ای اشک روان بگو دلافزای مرا
ای اشک روان بگو دلافزای مرا
آن باغ و بهار و آن تماشای مرا ۱
چون یاد کنی شبی تو شبهای مرا
اندیشه مکن بیادبیهای مرا ۲
آن باغ و بهار و آن تماشای مرا ۱
چون یاد کنی شبی تو شبهای مرا
اندیشه مکن بیادبیهای مرا ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۵ - ای آنکه نیافت ماه شب گرد ترا
گوهر بعدی:رباعی ۱۷ - ای باد سحر خبر بده مر ما را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.