شاعر از اشک خود میخواهد که خاطرات زیبای گذشته مانند باغ و بهار و شبهای خوش را یادآوری کند و از بیادبیهای احتمالی چشمپوشی کند.
متن دارای مفاهیم عاطفی و غمگینانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۶ - ای اشک روان بگو دلافزای مرا
آن باغ و بهار و آن تماشای مرا ۱
چون یاد کنی شبی تو شبهای مرا
اندیشه مکن بیادبیهای مرا ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.