خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از باز شدن درب رحمت و نجات از غربت سخن می‌گوید. شاعر به مخاطبان خود بشارت می‌دهد که زمان رضایت و وصال با محبوب فرا رسیده است و از آنان می‌خواهد که بر گذشته افسوس نخورند. در این شعر، مفاهیمی مانند عشق، وفا، سکوت معنادار و لطف الهی مورد تأکید قرار گرفته‌اند.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و معنوی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
غزل ۳۲۰ - ابشروا یا قوم هذا فتح باب
اَبْشِروا یا قَوْمُ هذا فَتْحُ بابْ
قَدْ نَجَوْتُمْ مِنْ شَتابِ الِاَغْتِرابْ ۱
اِفْرَحُوا قَدْ جاءَ میقاتُ الرِّضا
مِنْ حَبیبٍ عِنْدَه اُمُ الْکِتابْ ۲
قالَ لا تَاْسَوْا عَلی ما فاتَکُمْ
اِذْ بَدی بَدْرٌ خَرُوقٌ الِلْحِجابْ ۳
ذا مُناخٌ اَوْقِفُوا بُعْرانَنا
ذا نَعِیمٌ لَیْسَ یُحْصیهِ الْحِسابْ ۴
اِنَّ فی عَتْبِ الْهَوی اِلْفَ الْوَفا
اِنَّ فی صَمْتِ الْوَلا لُطْفَ الْخِطابْ ۵
قَدْ سَکَتْنا فَافْهَموا سِرَّ السُّکُوتْ
یا کِرامُ اللّه اَعْلَمْ بِالصَّوابْ ۶
قَدْ نَجَوْتُمْ مِنْ شَتابِ الِاَغْتِرابْ ۱
اِفْرَحُوا قَدْ جاءَ میقاتُ الرِّضا
مِنْ حَبیبٍ عِنْدَه اُمُ الْکِتابْ ۲
قالَ لا تَاْسَوْا عَلی ما فاتَکُمْ
اِذْ بَدی بَدْرٌ خَرُوقٌ الِلْحِجابْ ۳
ذا مُناخٌ اَوْقِفُوا بُعْرانَنا
ذا نَعِیمٌ لَیْسَ یُحْصیهِ الْحِسابْ ۴
اِنَّ فی عَتْبِ الْهَوی اِلْفَ الْوَفا
اِنَّ فی صَمْتِ الْوَلا لُطْفَ الْخِطابْ ۵
قَدْ سَکَتْنا فَافْهَموا سِرَّ السُّکُوتْ
یا کِرامُ اللّه اَعْلَمْ بِالصَّوابْ ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۱۹ - امسی و اصبح بالجوی اتعذب
گوهر بعدی:غزل ۳۲۱ - آن خواجه را از نیم‌شب، بیماریی پیدا شده‌ست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
