خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این بیتها از عشق و زیبایی معشوق سخن میگوید و با تشبیه زلف او به ابر و قامتش به سرو، احساسات خود را بیان میکند.
متن دارای مضامین عاشقانه و ادبی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
رباعی ۱۷۲ - آن زلف،که دارد از تو برخورداری
آن زلف،که دارد از تو برخورداری
مانندهٔ میغست که بر خورداری ۱
کی برخورم از قامت چون سرو تو من
کز هر طرفی هزار برخورداری ۲
مانندهٔ میغست که بر خورداری ۱
کی برخورم از قامت چون سرو تو من
کز هر طرفی هزار برخورداری ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۷۱ - یارا، گر از آن شربت شافی داری
گوهر بعدی:رباعی ۱۷۳ - گه وسمه بر ابروی سیاه اندازی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.