خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از عشق و علاقهی شدید خود به معشوق سخن میگوید و از تن و دل خود میخواهد که همهچیز را به معشوق تقدیم کند. همچنین، از رنجهای عاشقانه و اشکهایش میگوید و از چشم خود میخواهد که راه معشوق را باز کند.
متن دارای مضامین عاشقانهی عمیق و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا سنگین باشد. همچنین، درک زیباییشناسی شعر کلاسیک معمولاً به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری نیاز دارد.
رباعی ۱۵۸ - ای تن، دل خود به روی چون ماهش ده
ای تن، دل خود به روی چون ماهش ده
جانی داری، به لعل دلخواهش ده ۱
خون جگرم برون شود، میخواهی
ای دیده، تو مردمی کن و راهش ده ۲
جانی داری، به لعل دلخواهش ده ۱
خون جگرم برون شود، میخواهی
ای دیده، تو مردمی کن و راهش ده ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۵۷ - ای راه خلل ز چار قسمت بسته
گوهر بعدی:رباعی ۱۵۹ - ای چرخ ز مهر زیر میغت برده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.