خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن بیانگر این است که ما همچون پرتوهای نور و پروانه‌هایی هستیم که به شمع عشق وابسته‌ایم. با وجود وجود داشتن، بدون حضور معشوق (خورشید) بی‌رخ و نامرئی هستیم و ذات ما از ذرات وجود او تشکیل شده است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و شاعرانه است که ممکن است برای درک کامل، نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی داشته باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
رباعی ۱۳۸ - ما پرتو عکس نور مشکات توییم
ما پرتو عکس نور مشکات توییم
پروانهٔ شمع صفت و ذات توییم ۱
هستیم ولی بی‌رخ چون خورشیدت
پیدانشویم، از آنکه ذرات توییم ۲
پروانهٔ شمع صفت و ذات توییم ۱
هستیم ولی بی‌رخ چون خورشیدت
پیدانشویم، از آنکه ذرات توییم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۷ - تا کی ز میان؟ کناره سویی گیریم
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۹ - روی تو ز حسن لافها زد به جهان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
