خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این ابیات آرزوی بوسیدن لب و چشمان معشوق را بیان میکند و از عشق و زیبایی او سخن میگوید.
محتوا شامل بیان احساسات عاشقانه و استفاده از استعارههای شعری است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامناسب باشد.
رباعی ۱۳۱ - خواهم که لب باده پرستت بوسم
خواهم که لب باده پرستت بوسم
و آن عارض خوب و چشم مستت بوسم ۱
صد نقش چو دستارچه بر آب زدم
باشد که چو دستارچه دستت بوسم ۲
و آن عارض خوب و چشم مستت بوسم ۱
صد نقش چو دستارچه بر آب زدم
باشد که چو دستارچه دستت بوسم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۰ - گفتا که: به شیوه آبرویت ریزم
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۲ - گفتم که: مکش مرا به غم، گفت: به چشم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.