خلاصه و ردهبندی سنی
12+
باد صبا نامهای را از خاک بلند کرد و به دست من رساند. من قصد داشتم آن را ببوسم و بر سینه بگذارم، اما چشمانم اجازه ندادند و مانع شدند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که برای درک بهتر به بلوغ فکری نسبی نیاز دارد. همچنین، زبان شعر ممکن است برای کودکان زیر 12 سال پیچیده باشد.
رباعی ۱۲۹ - دی باد صبا ز خاک بر داشت سرم
دی باد صبا ز خاک بر داشت سرم
آن نامه بیاورد و بر افراشت سرم ۱
گفتم که: ببوسم و نهم بر سینه
خود دیده رها نکرد و نگذاشت سرم ۲
آن نامه بیاورد و بر افراشت سرم ۱
گفتم که: ببوسم و نهم بر سینه
خود دیده رها نکرد و نگذاشت سرم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۸ - روزی شکن از زلف چو دالت ببرم
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۰ - گفتا که: به شیوه آبرویت ریزم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.