خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر در این بیتها بیان میکند که بدون حضور معشوق، آرامش ندارد و هر زمان که او را صدا میزند، معشوق مشغول است. این متن احساس تنهایی و دلتنگی را نشان میدهد.
مفاهیم عاشقانه و احساسی موجود در متن برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک است و ممکن است برای کودکان کمسنوسال نامفهوم باشد.
رباعی ۱۲۷ - نی بیتو مرا قرار باشد یک دم
نی بیتو مرا قرار باشد یک دم
نی سوی منت گذار باشد یک دم ۱
هر گه که بخواندمت به کاری باشی
پیداست که خود چه کار باشد یک دم؟ ۲
نی سوی منت گذار باشد یک دم ۱
هر گه که بخواندمت به کاری باشی
پیداست که خود چه کار باشد یک دم؟ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۲۶ - از ژاله چو لاله راست لل در کام
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۸ - روزی شکن از زلف چو دالت ببرم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.