خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از خاکی که تبدیل به خواری شده و دل جای غم شده است، ابراز تأسف می‌کند. او به دلبستگی‌های خود اشاره می‌کند و امیدوار است که این دلبستگی‌ها مانند کمر باریک نشود و از بین نرود.
متن دارای مفاهیم عاطفی و غمگین است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۱۱۲ - تن خاک تو گشت، رحمتی بر خواریش
تن خاک تو گشت، رحمتی بر خواریش
دل جای تو شد به غم چرا می‌داریش؟ ۱
دلبستگییی که با میانت دارم
تا چون کمرت میان تهی نشماریش ۲
دل جای تو شد به غم چرا می‌داریش؟ ۱
دلبستگییی که با میانت دارم
تا چون کمرت میان تهی نشماریش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۱۱ - زلفی، که به ناز و درد سر داشته‌ایش
گوهر بعدی:رباعی ۱۱۳ - چشم ار چه به خون شد ز غم هجر تو غرق
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
